• Top Clicks

    • எதுவுமில்லை
  • அதிகம் பார்வையிடப்பட்டவை

  • Blog Stats

    • 33,907 hits

நானா? நிஜமாவா???

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் வணக்கம்.

நம்ம புராணம் ஏற்கனவே நிறைய தடவை சொல்லியாச்சு. இருந்தாலும் புதுசா படிக்கறவங்களுக்கு உற்சாகமா இருக்கட்டுமேனு மறுபடியும் இந்த நட்சத்திர வாரத்தை அதிலே ஆரம்பிக்கிறேன்.

வலைப்பூவில் எழுதுவதற்கு முன்னால் பெரிதாக நான் எதையும் எழுதியது கிடையாது. ஒரு முறை விகடனுக்கு ஒரு கட்டுரை எழுதி அனுப்பினேன்.
அது வெளியாகவில்லை என்று சொல்லித்தான் தெரிய வேண்டுமென்றில்லை. அதற்கு பிறகு எதையும் எழுத முயற்சி செய்யவில்லை. பிறகு நண்பர்களின் கூட்டத்தையும், பெற்றோர்களையும் விட்டு இங்கு வந்த பிறகு அந்த தனிமையின் விரக்தியை போக்கி கொள்ளவே வலைப்பூக்களை படிக்க ஆரம்பித்தேன்.

என்ன எழுதுவதென்றே தெரியாமல் வலைப்பூ ஆரம்பித்துவிட்டேன். எல்லோரும் எழுதுகிறார்களே என்ற ஒரு ஆசைதான் காரணம். எனக்கு தெரிந்த
வகையில் நான் அதிகம் படிக்கும் வலைப்பூக்களில் அவர்கள் அன்றாடம் பார்க்கும் நிகழ்ச்சிகள், அவர்களை அதிகம் பாதித்த நிகழ்ச்சிகளே அருமையாக எழுதப்பட்டிருந்தது. அதுவே எனக்கு நம்மாலும் எழுத முடியும் என்ற நம்பிக்கையை கொடுத்தது.

ஆரம்பித்த புதிதில் என்ன எழுதுவெதென்றே தெரியாமல் ஆரம்பித்தேன். எனக்கு அதிகம் தெரிந்தது சினிமா மட்டுமே. அதிலும் நுணக்கமோ, தொழில் நுட்பமோ தெரியாது. பழைய படங்களையும் விரும்பி பார்ப்பேன். MGR, சிவாஜி இருவர் படத்தையும் சமமாக ரசித்து பார்ப்பேன். இப்போதும் ரஜினி, கமல் இருவர் படங்களையும் ரசித்து பார்ப்பேன். சரி அதை பற்றி எழுதலாமென்று தோன்றியது. அதில் தான் ஆரம்பித்தேன்.

தமிழ் மணத்தை ஒரு மாதத்திற்கு மேல் படித்தாலும் அதில் அரசியல் பதிவுகளை அதிகம் படிக்க விரும்பியதில்லை. பெரும்பாலும் பெரியார் பற்றிய சர்ச்சைகளே அதிகம் இருந்தது. அதனால் எழுந்த ஒரு சில சந்தேகங்களை கேள்விகளாக கேட்டு போட்ட பதிவே தமிழ்மணத்தில் என் முதல் பதிவு. அதில் எழுந்த பல சர்ச்சைகளினால் இனி என்ன எழுதுவதென்றே தெரியாமல் போனது.

அந்த சமயத்தில் மூன்று வருடங்களாக நான் செய்ததையும், கண்டதையும் வைத்து சாப்ட்வேர் இஞ்சினியராகலாம் வாங்க என்ற தொடர் எழுதினேன்.
அதற்கு பெரும்பாலும் பின்னூட்டங்ளே இருக்காது. வடுவூர் குமார் மற்றும் குமரனே எனக்கு உற்சாகம் அளித்தனர். நான் ஒரு சமயம் எழுதி இரண்டு நாட்களாக யாரும் எட்டி பார்க்காத நிலையில் குமரன் அவர்களிடமிருந்து வந்த பின்னூட்டமே என்னை தொடர்ந்து எழுத வைத்தது. அன்று அவர் ஊக்கப்படுத்தவில்லை என்றால் தொடர்ந்து எழுதியிருப்பேனா என்பதே நிச்சயமில்லை. துவக்கத்திலிருந்து என்னை அதிகமாக உற்சாகப்படுத்தியவர்கள்
செல்வன் மற்றும் பாபா.

தொடர் முடித்த நிலையில் என்ன எழுதுவதென்றே தெரியாமல் இருந்த போது தான் நகைச்சுவையாக எழுத ஆரம்பித்தேன். நகைச்சுவைக்கு ஓரளவு நல்ல வரவேற்பு கிடைத்தது. எனக்கு நகைச்சுவையாக எழுத வருமென்பதும் அப்போதுதான் தெரிந்தது. வ.வா.சவில் பரிந்துரைக்கப்பட்ட போது மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். அதில் யாரையும் இன்றளவும் பார்த்தது கிடையாது. போனிலும் பேசியதில்லை. அவர்களின் ஊக்குவிப்பும் நமது நாட்டாமை ஸ்யாம் அவர்களின் பாராட்டுமே தொடர்ந்து நகைச்சுவையாக எழுத வைத்தது.

பிறகு கப்பியின் கயல்விழியில் கிழமத்தூர் எக்ஸ்பிரஸ் மகேந்திரனும் நானும் கும்மியடிக்கும் போது என்னையும் கதை எழுத சொல்லி அவர்கள் தூண்டிவிட்டதே நான் சிறுகதை(?) எழுத ஆரம்பிக்க காரணமாக இருந்தது. அதற்கு வலைப்பூ நண்பர்கள் கொடுத்த உற்சாகமே தொடர்ந்து கதை எழுதவும் காரணமாக இருந்தது. (படிக்க விரும்புபவர்கள் வலது பக்கமிருக்கும் சிறுகதை பகுதிகளை பார்க்கவும்)

எனக்கு வலைப்பூ எழுத ஆரம்பித்த புதிதில் நகைச்சுவை, கதை எழுத வருமா என்று சத்தியமாக தெரியாது. (இப்போழுதும் நான் எதையும் பெரிதாக
எழுதிவிடவில்லை என்பதும் உண்மையே). ஆனால் நான் எழுதுவதும் ஒரு சிலரை கவர்கிறது. வலைப்பூ எழுத ஆரம்பித்திருக்கும் நண்பர்களுக்கும், பல நாட்களாக படித்து கொண்டு மட்டுமே இருக்கும் நண்பர்களுக்கும் நான் சொல்வது இதுவே! தயங்காமல் எழுதுங்கள்! நமக்கு எது பலமென்பது நமக்கே தெரியாது. தொடர்ந்து எழுத எழுதவே நம் எழுத்தும் கூர்மையாகிறது. (எனது வலைப்பூவில் முதல் 20 பகுதிகளை படித்தால் உங்களுக்கு புரியும்.ஒரு சிலருக்கு கடைசி இருபது படித்தாலும் வித்யாசமில்லை என்பது போலவே தோன்றலாம். நானும் பழகி கொண்டு தானே இருக்கிறேன்)

வலைப்பூ (Blog) எழுத விருப்பமிருந்தால் தயங்காமல் ஆரம்பியுங்கள். உங்கள் மனதிற்கு பிடித்ததை எழுதுங்கள் (அடுத்தவரை காயப்படுத்தாமல்). உதவி தேவைப்பட்டால் தமிழ்மணத்தில் இருக்கும் பதிவர் யாரை வேண்டுமென்றாலும் அணுகவும். நிச்சயமாக சொல்கிறேன் அவர்கள் தங்களால் முடிந்த வரை உதவுவார்கள். தமிழ்மணத்தில் உள்ள அனைத்து வலைப்பதிவரிடமும் நான் கண்ட ஒற்றுமை இதுவே. சண்டை சச்சரவுகள் ஆயிரமிருந்தாலும் புதிதாக வருபவர்களுக்கு உதவ யாரும் தயங்குவதில்லை. எவ்வளவு கருத்து வேறுபாடு கொண்டவர்களாக இருந்தாலும் உங்களுக்கு சரியான வழியை காட்டுவார்கள்.

என்னடா இவன் நம்ம பேர சொல்லலையேனு யாரும் தப்பா நினைக்காதீங்க. நான் எழுதறதுக்கு நீங்க எல்லாரும் ஒரு காரணம்னு உங்களுக்கே தெரியும். எல்லார் பேரும் போட்டா பதிவு தாங்காது.

சரி புதுசா வரவங்களுக்கு சொல்லிட்ட, எங்களுக்கு இந்த வாரம் என்ன தர போறன்னு கேக்கறவங்களுக்கு…

முடிஞ்ச வரைக்கும் உங்களை ஏமாத்த மாட்டேனு மட்டும் இப்போழுதிக்கு சொல்லி ஜுட் விட்டுக்கிறேன் 😉

வலைப்பதிவர் சந்திப்பு – பாஸ்டன்

நண்பர்களே,
ஏற்கனவே நம்ம பாபா சொன்ன மேட்டர்தான்… வர சனிக்கிழமை நம்ம பாஸ்டன் ஏரியாவுல வலைப்பதிவர் சந்திப்பு நடக்க போகுது. வலைப்பதிவர் சந்திப்புனா வலைப்பதிபவர்கள் மட்டும் இல்லை. படிக்கறவங்களும் தாராளமா வரலாம்.

உங்களை கேள்வி எல்லாம் கேட்டு யாரும் தொந்தரவு பண்ண மாட்டாங்க. சும்மா என்ன பேசறாங்கனு நம்ம கேட்டுட்டு அப்பப்ப ஏதாவது கருத்து சொல்லிட்டு வரலாம். கருத்து இல்லைனாலும் பரவால தாராளமா வாங்க. நல்ல சாப்பாடு கிடைக்கும். இதையெல்லாம் நம்பி தான் நானும் போறேன் 🙂

சரி யார் யார் வராங்கனு பார்க்கலாம்…

தேன் துளி பத்மா அரவிந்த்
நவன்’ஸ் வெப்லாக
பார்வை
மெய்யப்பன்
வேல் முருகன்
பாஸ்டன் பாலா
கண்ணபிரான ரவி சங்கர்
பாடும் நிலா பாலு சுந்தர்
வெயிலில் மழை ஜி

இடம்: பாஸ்டன்
நாள்: டிசம்பர் 16, சனிக்கிழமை
நேரம்: மதியம் 2 மணியிலிருந்து…

தொடர்புக்கு: bsubra@yahoo.com அல்லது bsubra@gmail.com

ஏற்கனவே பாபா நிறைய வாக்குறுதி கொடுத்திருக்காரு… நானும் என் பங்குக்கு ஒண்ணு கொடுக்கறேன்…

1. அடுத்து வரும் உங்கள் பதிவுக்கு நீங்கள் விரும்பும் பட்சத்தில் 10 – 100 வரை பின்னூட்டங்கள் அளிக்கப்படும்.

we will meet… will meet… meet

புது வெள்ளை மழை இங்கு பொழிகின்றது!!!

இன்னைக்கு தாங்க வாழ்க்கைல முதல் தடவையா பனி பெய்யறத பாக்கறேன். நானும் வந்த நால்ல இருந்து இது எப்படி இருக்கும்னு பார்க்கனும் ரொம்ப ஆர்வமாயிருந்தேன். சும்மா லைட்டா நம்ம தெர்மாகோல் மாதிரி இருக்குங்க.

பனி பெய்யறதை பார்த்தவுடனே ஆபிஸ் போற அவசரத்துலயும் வெளிய வந்து பனில போட்டோவெல்லாம் எடுத்தாச்சு :-). நாங்க போட்டோ எடுக்கறதை பார்த்துட்டு அந்த வழியா போன ஒரு வெள்ளைக்கார ஃபிகரு ஒரு மாதிரி பார்த்துட்டு போச்சு.

ஏன்னா குளிராத மாதிரி ஒரு எஃபக்ட் கொடுத்துட்டு (ஜாக்கெட் கழுட்டிட்டு டி-சர்டோடு) போட்டோ எடுத்துட்டு இருந்தோம். ஆனா இந்த காத்து அடிச்சாதாங்க உசுரே போற மாதிரி குளிருது.

எப்படித்தான் சினிமால எல்லாம் ஹீரோயின்ஸ் இந்த மாதிரி பனில குட்டி பாவடை போட்டுட்டு ஆடறாங்கனே தெரியலை. இந்த விஷயத்துல நம்ம Gaptain ரொம்ப மோசம். அவர் பாகிஸ்தானி தீவிரவாதிகளை பிடிக்க காஷ்மீர் போவாரு. கூடவே நம்ம ஹீரோயின்ஸையும் கூப்பிட்டு போயிடறாரு. தீவிரவாதிய பிடிக்கறதுக்கு க்ளைமாக்ஸ்ல இவுங்க ஒரு டேன்ஸ் தீவிரவாதிங்க முன்னாடி கண்டிப்பா ஆடுவாங்க.

இந்த கொடுமைல ஒரு டூயட் (Gaptain உங்களுக்கு மனசாட்சியே இல்லையா?) வேற இருக்கும். அதுல அவர் மட்டும் விவரமா சட்டை, ஸ்வட்டர், ஜாக்கேட், அதுக்கு மேல இன்னும் ஏதாவது ரோஸ் கலர்ல கண்ணு கூசற மாதிரி போட்டுட்டு பனில நிப்பாரு.நம்ம ஹீரோயின்ஸ் அவரை சுத்தி சுத்தி ஆடனும். அதுவும் குட்டை பாவடை போட்டு அந்த குளிர்ல ஆடனும். படத்துல பார்க்க நல்லாத்தான் இருக்கு. ஆனா அவுங்களை நினைச்சா இப்ப பாவமா இருக்கு…

இப்ப இந்த பழமொழிதான் ஞாபகத்துக்கு வருது…
வெயிலின் அருமை பனியில் தெரியும் 🙂

நன்றி! நன்றி!! நன்றி!!!

நண்பர்களே!!! இது நமக்கு இந்த வலைப்பூவில் 100வது பதிவு. அது என்னுமோ தெரியல, 100 எப்பவுமே ஒரு க்ரேஸ் தான். பப்ளிக் எக்சாம் எதுலயும் நான் 100 எடுத்ததில்லைனு எங்க வீட்ல ரொம்ப வருத்தப்பட்டிருக்காங்க. எனக்கும் அப்ப கொஞ்சம் இருந்துச்சு. அதுவே இந்த நம்பர் மேல ஒரு க்ரேஸ உருவாக்கிடுச்சுனு நினைக்கிறேன். ஆரம்பிச்சி 5 மாசத்துல (தமிழ்மணத்தில் இணைந்தது ஜீன் 29) 100 பதிவு அதிகம் தான்… இனிமே குறைச்சிக்கிறேன் 🙂

சரி இந்த பதிவ கொஞ்சம் வித்யாசமா செய்யலாம்னு யோசிக்கும் போது, யாராவது கொஞ்சம் பெரிய ஆளுங்களை கூப்பிட்டு நம்ம ப்ளாக் பத்தி எழுத சொல்லலாம்னு பார்த்தா, அது எதுக்கு நம்ம ஆசையா எழுதனும்னு ஆரம்பிச்ச ப்ளாக்ல வேற ஒருத்தர எழுத வைக்கனும்னு தொனுச்சு.

சரி அதுவே கொஞ்சம் ஆழமா யோசிச்சவுடனே ஏன் வெட்டியோட இந்த ப்ளாக்ல இந்த பதிவ பாலாஜிக்கு கொடுக்க கூடாதுனு தோனுச்சு. வெட்டி கேள்விகள் கேட்டு அதுக்கு பாலாஜி பதில் சொன்னா எப்படி இருக்கும்?

வேண்டாம் என்ன இருந்தாலும் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்துள்ளதால் அது ஒரு தலை பட்சமாகவே இருக்கும். அதனால் பாலாஜியின் நெருங்கிய நண்பர் (அவனுடைய alter ego என்று நண்பர்கள் மத்தியில் கருதப்படும்) தீபனை கேள்விகள் கேட்க சொல்லலாம் என்று தோன்றியது. கேள்வி கேக்கறது ஈஸி பதில் சொல்றது கஷ்டம்னு பாலாஜிய ஃபீல் பண்ண வெச்சிட்டார் அவர்.

தீபன் இதுவரையில் என் ப்ளாக் தவிர வேறு எதுவும் அதிகம் படித்ததில்லை. என்னுடையதிலும் அனைத்தையும் படித்ததில்லை என்றே நினைக்கிறேன். இதுவரை ஒரு கமெண்ட் கூட போட்டதில்லை. தமிழ்மணம், தேன்கூடு எதுவும் தெரியாது. சரி… கேள்வி-பதில் ஆரம்பிக்கிறது. பாலாஜியுடன் நானும் (வெட்டி) பதில் சொல்ல போகிறேன்… ஸ்டார்ட் த மீசிக்

தீ: ப்ளாக் ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் உனக்கு எதற்கு தோன்றியது?

பா: இந்தியாவிலிருக்கும் போது எனக்கு தமிழில் வலைப்பூக்கள் இருப்பதே தெரியாது. அங்கே பார்த்திருந்தால் நிச்சயமாக துவக்கியிருக்க மாட்டேன். யூ.எஸ் வந்த பிறகு ஏற்பட்ட ஒரு வித தனிமையே எனக்கு வலைப்பூ ஆரம்பிக்க முக்கிய காரணம். வந்த புதிதில் சனி ஞாயிறு நைட் முழுக்க விழித்திருந்து இந்தியாவிலிருக்கும் நண்பர்களுடன் பேசினேன்றாலும் இதுவரை யாருக்கும் தொந்தரவாக இல்லாமல் இப்போது அப்படி மாறியிருப்பதாக தோன்றவே, புது நண்பர்களையும், புது உலகையும் சேர ப்ளாக் ஆரம்பித்தேன்.

வெ: எல்லாரும் எழுதும் போது நாமலும் எழுதிதான் பாக்கலாமே…எப்படி எழுதனாலும் 4 பேர் திட்ட போறாங்க 2 பேர் நல்லா இருக்குனு சொல்ல போறாங்க. அந்த தைரியம் தான் 🙂

தீ: நீ எழுதறது எல்லாமே உண்மையா? இல்லை கற்பனையா?

பா: நகைச்சுவை பதிவுகள் முக்கால்வாசி கற்பனைதான்… கதை முழுக்க முழுக்க கற்பனை.நிகழ்வுகள் பெரும்பாலும் உண்மையே

வெ: எல்லாமே படிச்சா சிரிப்புதான் வருது… இதுல கேட்டகிரி வேற பிரிக்கிறான். எல்லாம் தமிழ்மணம் படிக்கிற எஃபக்ட்.

தீ: ஏன் அதிகமா லவ் ஸ்டோரி எழுதற? எதாவது அனுபவம் இருக்கா?

பா: இந்த கேள்விக்கு விடை உனக்கே தெரியுமென்பதால் விட்டுவிடுகிறேன்.

வெ: மக்களே அந்த கண்றாவியெல்லாம் இருந்தா ஏன் இராத்திரி, பகலா வெட்டியா ப்ளாக் எழுதறேன்?

தீ: இந்த ப்ளாக் மூலமா ஏதாவது நல்ல செய்தி மக்களுக்கு சொல்ற எண்ணமிருக்கா?

பா: கண்டிப்பா! முதலில் என்னை சரி செய்து கொள்கிறேன். கொஞ்சம் பக்குவம் வந்தவுடன் கண்டிப்பாக ஏதாவது நல்ல விஷயங்களை செய்வேன்.

வெ: என்னது நல்ல செய்தியா? பாலைய்யா படத்தையும், கேப்டன் படத்தையும் தனியா பார்க்க வேணாம்னு சொல்லியுருக்கேனே. இதுவே நல்ல விஷயமில்லையா? அதுவுமில்லாம நம்ம சொல்லி எவன் கேப்பான்?

தீ: அடுத்து சுவாரசியமா எழுத ஏதாவது திட்டமிருக்கா?

பா: இஞ்சினயரிங் படிக்கும் மாணவர்களுக்கு ஒரு தொடர் எழுதலாம்னு இருக்கேன். அது போல கலை மற்றும் அறிவியல் படிக்கும் மாணவர்கள் சாப்ட்வேர் துறைக்குள் நுழைய சில டிப்ஸ்கள் அடங்கிய தொடரை எழுதலாம்னு இருக்கேன். மற்றும் எனது அமெரிக்க பயணம் குறித்து ஒரு தொடர் எழுதலான் என்று எண்ணம்.

வெ: இன்னும் லொள்ளு நிறைய எழுதனும். தர்மபுரி பார்த்து ரிவியு எழுதனும். அப்பறம் கோழி தொடர் கொஞ்சம் பாக்கி இருக்கு

தீ: அடிக்கடி தெலுகு படம் பத்தி எழுதறியே காரணமென்ன? கொல்ட்டி கதைக்கும் இதுக்கும் ஏதாவது சம்பந்தம் இருக்கா?

பா: பல தடவை சொல்லியாச்சு… பழைய ரூமெட் தெலுகு அதனால் வந்த ஆர்வம். தமிழ் படமும் நிறைய பார்க்கிறேன். ஆனால் முன்ன மாதிரி முதல் நாள் பார்க்க வாய்ப்பில்லாததால் போடுவதில்லை. கொல்ட்டி கதைக்கு வரலாறு எதுவுமில்லை.

வெ: பாலைய்யா, ஜீனியர் என்.டி.ஆர், ரவி தேஜாவோட ட்ரெஸ்ஸிங் சென்சும் டென்சும்தான் முக்கிய காரணம்.

தீ: வெட்டிப்பயல்னு பேர் வெச்சதன் காரணம் என்ன?

பா:எடுத்தவுடனே மக்களை கவரும் என்பதுதான். டுபுக்கு பேற பார்த்து நான் எப்படி உடனே அந்த ப்ளாகிற்கு போனேனோ அந்த மாதிரி யாராவது வர மாட்டாங்களானு ஒரு நப்பாசைதான்.

வெ: ஏன் என் பேருக்கு என்ன குறைச்சல்? பதிவுக்கு தகுந்த மாதிரி பேர் இருக்க வேணாமா?

தீ: எல்லா கதையும் சாப்ட்வேர் கம்பனியே மையமா வெச்சி எழுதறயே? ஏன்? நீ அதுல இருக்கனா?

பா: ஆமாம். அதுதான் ஒரு முக்கிய காரணம். எனக்கு அதுல டயலாக் மட்டும் யோசிச்சா போதும். கதைக்கான களம் அமைப்பது எனக்கு ஈஸியா இருக்கு. இப்ப நிறைய பேர் எழுதறதால நான் அடுத்த கட்டத்துக்கு போக வேண்டிய நிலையிலிருக்கிறேன்.

வெ: பின்ன க்ரைம் எழுதனா கூலா வந்து வெட்டி காமெடில உன்னய அடிச்சக்க முடியாதுனு கூசாம சொல்லிட்டு போறாங்க… நான் என்ன பண்ண?

தீ: எதுக்கு ப்ரொபைலில் பாப்பாய் போட்டோ?

பா: செல்வனுடைய ப்ரோபைல் போட்டோவினால் வந்த தாக்கம்.பாப்பாய் எனக்கு பிடித்த கார்ட்டூன் கேரக்டர்.

வெ: பேருக்கு ஏத்த மாதிரி இருக்குனு ஒரு ஃபீலிங் 😉

தீ: உன் போஸ்ட்ல முக்கால்வாசி காமெடியா இருக்கு. உன் கேரக்டர் உண்மையில் காமெடியா இல்லை சீரியஸா?

பா: எனக்கு தெரிஞ்சி நான் கொஞ்சம் சீரியஸ் டைப் தான்… ஆனா அப்பப்ப காமெடியும் வரும்…

வெ: சீரியஸா??? அட்ரஸ் மாத்தி வந்துட்டயா?

தீ: இந்த ப்ளாக் மூலமா நிறைய நண்பர்கள் கிடைத்துள்ளனர் என்று நினைக்கிறேன். இந்த அனுபவம் எப்படியுள்ளது?

பா: ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு. நான் எப்படி இருப்பனுகூட தெரியாம, என் குணம் தெரியாம, என் எழுத்துக்காகவே எனக்கு நிறைய நண்பர்கள் கிடைத்திருப்பது ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு. இன்னைக்கு நான் இவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்கேனா அதுக்கு இவுங்க தான் ஒரு முக்கிய காரணம். உன்னையும் அதிகம் தொந்தரவு செய்யாததற்கு அதுவே காரணம்!!!

வெ: ரொம்ப ஃபீலிங்க இருக்குப்பா… ஃபிரெண்ட்ஸ்… உங்க யார் பேரையும் நான் தனியா சொல்ல விரும்பல… நீங்க இல்லைனா நான் சத்தியமா 100 பதிவு வந்திருக்கவே மாட்டேன்…

தீ: உன் போஸ்ட்லயே உனக்கு மிகவும் பிடித்தது?

பா: சாப்ட்வேர் இஞ்சினயராகலாம் வாங்க, லிப்ட் ப்ளீஸ், கொல்ட்டி

வெ: கவுண்டரும் கடையேழு வள்ளல்களும்!

சரி இதோட கேள்வி பதில நிறுத்திக்கலாம்… அப்பறம் மிச்சத்த இன்னொரு பதிவுல பார்க்கலாம்…

நான் பெரிய எழுத்தாளன் இல்லை. ஏதோ எனக்கு தெரிந்த வகையில் எழுதுகிறேன். என் எழுத்து மூலமாக உங்களை ஏதாவது வகையில் வருத்தப்பட வைத்திருந்தால் மன்னிக்கவும்…

என்னுடைய ஒவ்வொரு பதிவும் உங்களின் ஊக்கத்தினால்தான் வருகிறது… உங்கள் அனைவருக்கும் என் நன்றி! நன்றி!! நன்றி!!!

சூரியன் எஃப்-எம் ஆன்லைனில்!!!

ஊரு விட்டு ஊரு வந்து (நாடு விட்டு நாடு வந்து), ஊரை தொலைச்சிட்டோம்னு வருத்தப்படும் மக்களே… இதோ நமக்காக இப்போ சூரியன் எஃப்.எம் (இன்னும் நிறைய இருக்கு) வின்ஆம்போட (Winamp) இணைந்து வருது…

பழைய Win Amp வெர்ஷனில் வருதானு எனக்கு தெரியல…
புது வெர்ஷன் 5.32ல வருது…
நீங்க செய்ய வேண்டியது இதுதான்…
Winamp download செய்ய இங்கே கிளிக்கவும்
காசு வெச்சிட்டு செலவு பண்றது எப்படினு தெரியாதவங்க காசு கொடுத்து டவுண்லோட் செய்து கொள்ளவும்… நம்மல மாதிரி ஓசில கிடைச்சா போதும்னு நினைக்கறவங்க அப்படியே Free வெர்ஷன் டவுன்லோட் செய்து கொள்ளவும்…

இன்ஸ்டால் செய்த பிறகு, படத்தில் உள்ளது போல் இடது பக்கம் உள்ள மெனுவில் ஆன்லைன் சர்வீஸசில் shoutcast radioவை செலக்ட் செய்யவும். பிறகு Genre “T” தேர்ந்துடுத்து அதில் Tamilஐ கிளிக் செய்யவும்… உங்களுக்கு விருப்பமானதை தேர்ந்துடுத்து பாட்டு கேட்டு ரசிக்கலாம்…

பிரிலனா பின்னூட்டமிட்டு கேட்கவும் 😉

உதவி தேவை

Hi,
One of my friend’s dad got diagnised with Pancreatic cancer and undergone a surgery called Whipple’s surgery in one of the hospitals at Coimbatore. I beleive the doctors said its a critical one and he is still in danger. They also said that the survival of the person affected by Pancreatic tumor is very less. When I checked in Internet it says for the same disease the survival is 75% – 95% in US. I am not sure whether its not the case in India. If you are a doctor or If you know anyone who survived after the surgery(in India), please let me know.

If someone from any other cities have any information about Whipple’s surgery and Pancreatic cancer (I beleive he is in critical stage) and if you believe you can help me please shoot out a mail to balaji.manoharan@gmail.com or deepan.thirumalaisamy@gmail.com.
Also you can call me @ (US: 201-233-6832) and if you are in India, please call my other friend Deepan @ 9940063037. (Since my friend is in hospital with his dad and he cannot attend calls)

Also if you want, you can forward this one and today’s date is 21st Nov 2006 (so that people can beleive its not a hoax)

With great regards,
Balaji

நண்பர்களே,
என்னுடைய ஒரு சில பதிவுகளை நீங்க ஃபார்வேர்ட் பண்ணிருக்கீங்க… இதையும் நீங்க அந்த மாதிரி செய்தால் நான் மிகவும் மகிழ்வேன்.

உதவ முடியாதவர்கள் அவர் குணமடைய இறைவனை பிரார்த்திக்குமாறு பணிவன்புடன் வேண்டி கொள்கிறேன்.

மிக்க நன்றி

பாலாஜி

என்னாது… இலவசம்.. இல்லையா???

வழக்கம் போல் அலுவகத்திலிருந்து வீட்டிற்கு சென்றவுடன் என் சொந்த உபயோகத்திற்கான மின்னஞ்சலை பார்க்கலாம் என்று என் மடிக்கணினியை
திறந்து பார்த்தேன்.

யாரென்று தெரியாத ஒருவரிடமிருந்து ஒரு மின்னஞ்சல். அதை திறந்தவுடனே அமெரிக்க அரசிடமிருந்து வந்திருப்பது புரிந்தது. அவசரமாக படிக்க ஆரம்பித்தேன்.

அதன் தமிழாக்கமிங்கே (அப்பப்ப ஆங்கிலமுன் வரும் கண்டுக்காதீங்க, அப்படியே பிராக்கெட்ல இருக்கறது நம்ம கமெண்ட்)

திரு.பாலாஜி மனோகரன், (மரியாத தெரிஞ்ச பசங்க)
இது முனைவர். ஜோனதன் பி போஸ்டல் அவர்களின் வழக்கின் வெற்றியை முன்னிறுத்தி அனுப்பப்பட்டுள்ளது. (எவனோ ஜெயிச்சதுக்கு எனக்கு எதுக்குடா மெயில் அனுப்பறீங்க)

முனைவர். ஜோனதன் பி போஸ்டல் அவர்கள் வலையுலகின் தந்தை என்பது தாங்களறிந்ததே (அட நாயிங்களா? இது எனக்கு எப்படா தெரியும்?).
பல ஆண்டுகளாக அவர் ஆராய்ந்து கண்டுபிடித்த வலையுலகை மக்கள் இலவசமாக பயன்படுத்துவதால் பொறுப்பற்ற தன்மையுடன்
பயன்படுத்துவதாகவும், ஆகவே அவர்கள் பயன்படுத்துவதற்கு அரசிற்கு பணம் செலுத்த வேண்டுமென்றும் அதில் ஒரு சிறு பகுதியை தங்களுக்கு வழங்க வேண்டுமென்றும் அவர் வாரிசுகள் இட்ட வழக்கின் நியாயத்தை உணர்ந்து நீதிமன்றம் அவர்களுக்கு சாதகமான வழக்கை வழங்கியதும் தாங்களறிந்ததே. (உங்களுக்கு காசு வருதுன்னவுடனே அதுல நியாயம் இருக்குனு சொல்லிட்டேங்களேடா… சரி அதுக்கு எதுக்குடா எனக்கு மெயில் அனுப்பறீங்க?)

இதுவரை நீங்கள் வலையுலகை எவ்வாறு உபயோகப்படுத்தியிருக்கிறீர்கள் என்று 6 மாதங்களாக நாங்கள் செய்த ஆராய்ச்சியின் மூலம் நீங்கள்
எங்களுக்கு எவ்வளவு பணம் செலுத்த வேண்டும் என்ற கணக்கு தயாராகி வரும் நிலையில் அதை பற்றிய ஒரு முன்னோட்டத்திற்காகவே இந்த
மின்னஞ்சல்.(டேய் வெளக்கெண்ணெய்ங்களா… இத முன்னாடியே சொல்லியிருக்கலாமே. இப்ப வந்து சொன்னா நான் என்ன பண்ணுவேன்)

நீங்கள் அனுப்பிய ஒவ்வொரு மின்னஞ்சலுக்கும் 10 ரூபாய்.(இது தெரியாம கண்ட கண்ட நாயிக்கெல்லாம் மெயில் அனுப்பிட்டனே… ஆண்டவா நான் என்ன பண்ணுவேன்)

உங்களுக்கு வந்த மின்னஞ்சலுக்கு 5 ரூபாய். (டேய் எவனோ எனக்கு மெயில் அனுப்பனதுக்கு நான் என்னடா பண்ணுவேன்… இதுல வேற அப்பப்ப லேப்-டாப் ஃபிரியா வாங்கிக்கோங்க, $500க்கு கிஃப்ட் வவுச்சர் வாங்கிக்கோங்க, I-Pod still Pending இப்படி வந்த மெயிலுக்கு எல்லாம் நான் என்னடா பண்ணுவேன்)

ஆர்குட்டில் நீங்கள் செய்த ஒவ்வொரு ஸ்க்ரேப்புக்கும் 5 ரூபாய். (சரி… இது வரைக்கும் வாங்கன சம்பளம் அவுட்)

உங்களுக்கு வந்த ஸ்க்ரேப்புக்கு 3 ரூபாய்… (சரி ICICIல பர்சனல் லோன் எப்படியும் 8% கொடுப்பானுங்க. பாத்துக்கலாம்)

நீங்கள் ப்ளாகரில் அக்கவுண்ட் வைத்திருப்பவர் என தெரியவந்துள்ளது. (அடப்பாவிகளா அது ஒரு தப்பா?)

நீங்கள் போட்ட பதிவொன்றுக்கு 10 ரூபாய். (ஆஹா நல்ல வேலை நம்ம இன்னும் 100 கூட போடலை… )

அதுவே இவர் பார்வைக்கு, அவர் பார்வைக்கு என்று இட்டிருந்தால் 20 ரூபாய் (என்னடா சொல்றீங்க. நீங்களும் தமிழ்மணம் படிச்சிருக்கீங்களா?)

உங்களுக்கு மற்றவர்கள் இட்ட பின்னூட்டம் ஒவ்வொன்றுக்கும் 3 ரூபாய் (ஆஹா… சந்தோஷப்பட்டதெல்லாம் வீணா போச்சே. அடப்பாவமே இது
தெரிஞ்சிருந்தா எல்லாத்தையும் ரிஜக்ட் பண்ணிருப்பேனே)

நீங்கள் உங்கள் பதிவில் நன்றி சொல்லி இட்ட பின்னூட்டங்களுக்கும், பதில் பின்னூட்டங்கள் ஒவ்வோன்றுக்கும் 2 ரூபாய். (நன்றி சொல்றது தப்பா?
இறைவா இது என்ன சோதனை. எல்லாரும் செஞ்சதையே தானே நானும் செஞ்சேன். இது ஒரு பாவமா?)

மற்றவர் பதிவில் உங்கள் பெயரில் நீங்கள் இட்ட பின்னூட்டங்களுக்கு 1 ரூபாய். (பரவாயில்லைப்பா. ஓரளவுக்கு நல்லவனாத்தான் இருக்கானுங்க)

மற்றவர் பதிவில் அனானியாக அவரை புகழ்ந்து இட்ட பின்னூட்டங்களுக்கு 3 ரூபாய் (டேய் நீங்களும் விவரமாத்தான் இருக்கீங்க)

மற்றவர் பதிவில் அனானியாக அவரை திட்டி இட்ட பின்னூட்டங்களுக்கு 10 ரூபாய் (இப்பதாண்டா உங்களை நல்லவன்னு சொன்னேன் அது தப்பா?)

உங்கள் பதிவிலே உங்களை புகழ்ந்து அனானியாக பின்னூட்டமிட்டிருந்தால் 20 ரூபாய் (ஆஹா… நம்மல புகழ்ந்து நாலு வார்த்தை போட்டா தப்பா?
இருந்தாலும் இதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர்டா)

தமிழ்மணத்தில் வருவதற்காக சும்மா ஒரு பின்னூட்டம் போட்டிருந்தால் 5 ரூபாய்(டேய் இதெல்லாம் அநியாயம்டா. உங்களை எதிர்த்து கேக்க ஆளே
இல்லையா?)

100 பின்னூட்டத்திற்கு மேல் வருவதற்கு கயமைத்தனம் செய்திருந்தால் ஒவ்வொரு பின்னூட்டத்திற்கும் 10 ரூபாய்… (ஆடிய ஆட்டமென்ன
பாடல் கண்முன்னே வந்தது… தலைவா கொத்ஸ் நீ எங்கிருக்கிறாய்? உன்னிடம் பாடம் பயின்ற எனக்கா இந்த சோதனை?)

அக்கவுண்ட் இல்லாதவர்கள் அனானியாக இட்ட பின்னூட்டங்களுக்கு ஒவ்வொன்றுக்கும் 1 ரூபாய். (எனக்கு ஏன்டா இதெல்லாம்)

மற்றவர் பெயரில் பின்னூட்டமிட்டிருந்தால் (அதர் ஆப்ஷனில்) 50 ரூபாய். (50 ரொம்ப கம்மி. 100 ரூபாயாக்க சொல்லி ஒரு மெயில் அனுப்பனும். நமக்கு கவலையில்லை :-))

ஒரு முக்கியமான விஷயம் நீங்கள் அமெரிக்காவில் இருப்பதால் இந்த எண்களை அப்படியே அமெரிக்க டாலருக்கு மாற்றி கொள்ளவும். (என்னது
இதயத்துடிப்பு குறைஞ்சிக்கிட்டே வர மாதிரி இருக்கு… ஏண்டா ஒரு பிளாக் ஆரம்பிச்சது தப்பாடா. எல்லாரும் பண்ணதையே தான்டா நானும் பண்ணேன். இது தெரிஞ்சா ஊரே கை கொட்டி சிரிக்குமே.

நாதாரிங்களா… ஆறு மாசத்துக்கு முன்னாடி அடக்கமாத்தாண்டா இருந்தேன் அப்பவே சொல்லியிருக்க கூடாதா? இப்படி நாடு விட்டு நாடு வந்து
சொந்த செலவுல சூனியம் வெச்சிக்கிட்டேனே!!!

நல்ல வேலை அனானியா ஆட்டம் போடலை. இருந்தாலும் யார் யார் சொத்தெல்லாம் பறிமுதல் ஆகப்போகுதோ தெரியலையே! அதையும் எவனாவது பதிவுல போடுவான். தப்பி தவறி கூட பின்னூட்டம் போட்ற கூடாது. முடியுமானு தெரியலையே)

இந்த நாள் இனிய நாளாக அமையட்டும். (எப்படிடா உங்களால மட்டும் ஆப்படிச்சிட்டு அருள் வாக்கு சொல்ல முடியுது?)

– அமெரிக்கன் கவர்ன்மெண்ட்

மக்களே! நீங்களே இது நியாயமானு சொல்லுங்க. ஊரவிட்டு வந்து தனியா இருக்கற ஒரு அப்பாவி பையன் பொழுத போக்கறதுக்காக
விளையாட்டுத்தனமா எழுதறது தப்பா? இவனுங்க கேக்கற காசுக்கு நான் வாழ்க்கை முழுசா சம்பாதிச்சாலும் பத்தாதே! பேசாம யாருக்கும்
சொல்லிக்காம ஊரு பக்கம் வந்து விவசாயம் பாக்கலாம்னு யோசிக்கிறேன்!

ஒரு பத்து மணிக்கா இந்தியால இருந்து போன் வந்துது.

“ஹலோ பாலாஜி ஹியர்”

“டேய் பாலாஜி, நான் கோழி பேசறேன்டா”

“டேய் கோழி எப்படி இருக்க?”

“நான் நல்லா இருக்கேன்டா… அப்பறம் ஊருக்கு வர போறனு மச்சான் சொல்லிட்டு இருந்தான்”

“ஆமாண்டா கோழி… நம்ம எழுதின அந்த ப்ளாகால சொந்த செலவுல சூனியம் வெச்சிக்கிட்டேண்டா. சரி அதெல்லாம் உனக்கு புரியாது. ரூம்ல
எல்லாம் எப்படி இருக்கீங்க?”

“நாங்க எல்லாம் நல்லா இருக்கோம். அப்பறம் அந்த லிஸ்ட்ல நன்றி சொல்லி போட்ட பதிவுக்கு 5 ரூபாய்னு ஒரு கேட்டகிரிய சேர்த்துக்கோ”

“டேய் கோழி என்னடா சொல்ற? உனக்கு எப்படி அதெல்லாம் தெரியும்”

“ஏன்டா அனுப்புனவுக்கு தெரியாதா உள்ள என்ன இருக்குதுனு”

“அடப்பாவி உன் வேலை தானா அது?”

“ஆமாம் மெயில்ல IP addressஐ வெச்சி இந்தியால இருந்து வந்திருக்குனு நீ கண்டுபிடிக்க கூடாதுனுதான் யூ.எஸ் சர்வருக்கு கனெக்ட் பண்ணி
மெயில் அனுப்பினேன்”

“அது சரி… நான் அதெல்லாம் பாக்கவே இல்லையே! ஏன்டா கோழி இப்படி பண்ண?”

“நீ மட்டும் என்னய எப்பவும் லந்து பண்ணுவ. நான் பண்ண கூடாதா?”

“ஏன்டா கொஞ்சமிருந்தா என் இதயமே நின்னுருக்குமே… இனிமே உன்னைய லந்து பண்ண மாட்டேன் தெய்வமே”

“அது… போனா போவுது எப்பவும் போல எதையாவது லூசுத்தனமா எழுதிட்டு இரு. நான் ஆர்குட்ல வரேன்”

“ஆர்குட்டா? சரி வா”

ஆஹா நல்ல வேலை அப்ப எல்லாமே இலவசம் தான்….இல்லைனா?

அன்பு!!!

Hi Friends,
This is just a forward.. thought of sharing with you…

An 80 year old man was sitting on the sofa in his house along with his 45-year old highly educated son.

Suddenly a crow perched on their window.

The Father asked his Son, “What is this?”
The Son replied “It is a crow”.

After a few minutes, the Father asked his Son the 2nd time, “What is this?”
The Son said “Father, I have just now told you “It’s a crow”.

After a little while, the old Father again asked his Son the 3rd time, “What is this?”
At this time some _expression of irritation was felt in the Son’s tone when he said to his Father with a rebuff.

“It’s a crow, a crow”.

A little after, the Father again asked his Son t he 4th time, “What is this?”
This time the Son shouted at his Father, “Why do you keep asking me the same question again and again,

although I have told you so many times ‘IT IS A CROW’. Are you not able to understand this?”

A little later the Father went to his room and came back with an old tattered diary, which he had maintained

since his Son was born. On opening a page, he asked his Son to read that page. When the son read it, the

following words were written in the diary: –

“Today my little son aged three was sitting with me on the sofa, when a crow was sitting on the window.

My Son asked me 23 times what it was, and I replied to him all 23 times that it was a Crow.

I hugged him lovingly each time h e asked me the same question again and again for 23 times.

I did not at all feel irritated. I rather felt affection for my innocent child”.

While the little child asked him 23 times “What is this”, the Father had felt no irritation

in replying to the same question all 23 times and when today the Father asked his Son the same question

just 4 times, the Son felt irritated and annoyed.

So…

If your parents attain old age, do not repulse them or look at them as a burden, but speak to them

a gracious word, be cool, obedient, humble and kind to them. Be considerate to your parents.

From today say this aloud, “I want to see my parents happy forever. They have cared for me ever since I was

a little child. They have always showered their selfless love on me. They crossed all mountains and valleys
without seeing the storm and heat to make me a person presentable in the society today”.

Say a prayer to God, “I will serve my old parents in the BEST way. I will say all good and kind words

to my dear parents, no matter how they behave. When I am old, I do not want my child to repeat the words

when the crow perches on my window”.

One kind word can warm three winter months (Japanese proverb)

ஸ்ரீ ஸ்ரீயும் நானும்!!!

ஒரு வழியாக படித்து முடித்து வேலை தேடி பெங்களூர் வந்தேன்… ஒரு ஆறு மாதம் பட்ட கஷ்டத்தில் ஒன்றிற்கு இரண்டு கம்பெனியில் வேலை கிடைத்தது.

ஒரு கம்பெனியில் மும்பையில் வேலை. மற்றோன்று பூங்கா (தற்போது டிராபிக் ஜாம்) நகரத்தில்.
நமக்கு ஹிந்தி மாலும் நஹி…
அதனால பெங்களூர்ல இருக்கற வேலைல சேர்ந்தேன்.

எங்க கம்பெனி பக்கத்துலயே நண்பர்களுடன் தங்க ஆரம்பித்தேன். கொஞ்ச நாள்ல பக்கத்து ரூம்ல 2 மளையாளி பசங்க வந்து ரூமெடுத்தாங்க.அதுல ஒருத்தன் நம்ம அந்நியன் ஸ்டைல நீட்டா முடி வெச்சிருந்தான்…அவன் பெயர் அஜய்.
எங்களுக்கு பார்த்த அன்னைக்கே கொஞ்சம் பயம்…

அப்பறம் ஒரு ரெண்டு நாள் கழிச்சி கைல 4-5 புக் எடுத்துட்டு எங்க ரூம்க்கு வந்தான்.உங்களுக்கு இவங்க எல்லாம் தெரியுமானு அந்த புக்கை காட்டினான். என்னன்னு பார்த்தா நம்ம பாரதியார், வ.ஊ.சி, விவேகானதர், காந்தி, குரு கோவிந்த் சிங் இந்த மாதிரி எல்லாரும் தெரிஞ்சவங்கதான்.

எங்களுக்கேவானு சொல்லிட்டு இவுங்க எல்லாம் நம்ம ஆளுங்கதான்… பக்கத்து ரூம்லதான் தங்கியிருந்தாங்க இப்பதான் வெளிய போயிருக்காங்கனு கொஞ்சம் நக்கல் அடிச்சோம்.
பையன் கொஞ்சம் டென்ஷனாகிட்டான்… அப்பறம் சமாதனப்படுத்தினோம்

அவந்தான் அந்த சைக்காலஜி கேள்வியெல்லாம் கேட்டவன்… அடிக்கடி அவன் ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரவிசங்கர் ஆசிரமம் போவான். அவரை பத்தி ரொம்ப பெருமையா பேசுவான்…நாங்களும் கேட்டுக்குவோம்.

அவரை பத்தி அவன் சொன்ன விஷயத்துல எனக்கு பிடிச்சியிருந்தது அந்த மூச்சு பயிற்சி சுதர்சனக்கிரியா தான்.அதுவும் இல்லாமல் அவர் தான் கடவுளின் அவதாரம்னு சொல்லிகிட்டதில்லைனு கேள்விப்பட்டேன்.(அந்த மாதிரி யாராவது சொன்னா நான் பதிலுக்கு எப்பவும்.. இல்லை இல்லை…நாசர்தான் அவதாரம்னு நக்கலடிப்பேன்)

அந்த சமயத்தில் ஒரு நாள் அவர் பெங்களூர் ஆசிரமத்திற்கு வருகிறார், நீங்களும் வரீங்களா அவரை பார்க்கலாம்னு சொன்னான்.எங்க ரூம்ல ஒருத்தவனுக்கு இதில் நம்பிக்கை அதிகம்.. அதுவும் இல்லாம நாள பின்ன அவரை கடவுளாக்கிட்டா நம்மளும் கடவுள பாத்திருக்கோம்னு பந்தா பண்ணலாமினு நானும் கூட போனேன்.

பெங்களூரிலிருந்து கனகபுரா போகிற வழியில் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் இடத்தில் சில கோடிகளை விழுங்கி அந்த அறிகுறியே தெரியாமல் அமைதியாக அமைந்திருந்தது ஆசிரமம்.

அதில் புதிதாக கட்டியிருந்த மண்டபம் தாமரை வடிவிலிருந்தது. சில ஆயிரக்கனக்கானோர் அமர்ந்து தியானம் செய்யலாம்.அங்கே அமர்ந்து தியானம் செய்தால் மனதை ஒருமுகப்படுத்த வசதியாக இருக்கும் என்றான். அதை ஏனோ நான் முயற்சி செய்து பார்க்கவில்லை. ஆனால் அங்கே ஒரு அமைதி நிலவியதாகவே தோன்றியது.

நாங்கள் (4 பேர், அஜயையும் சேர்த்து) சரியாக 10 மணிக்கெல்லாம் ஆசிரமத்திலிருந்தோம். ரவி சங்கர் சரியாக 12 மணிக்கு வந்தார்.அஜய் அவரிடம் எந்த கேள்வி வேண்டுமென்றாலும் கேள் அதற்கு அவர் பதில் சொல்வார் என்றான்.

எனக்கு பல கேள்விகள் இருந்தன. இந்து மதம் பற்றியும், உருவ வழிப்பாடு பற்றியும், ஒரு கடவுளை விட மற்றவர் பெரியவர் என்ற குழு பிரச்சனைகளும், அசுரர்களுக்கு சிவன் எதுக்கு வரம் கொடுக்கனும் அதை திருமால் எதற்கு அழிக்க வேண்டும், இன்னும் பல…

ஆனால் என் கூட இருந்த நண்பனுக்கு ஒரே கேள்வி… எல்லாரையும் ஒரு ஸ்ரீ சொல்லி தான சொல்றாங்க உங்களை மட்டும் ஏன் 2 “ஸ்ரீ” (ஸ்ரீ ஸ்ரீ) சொல்லி கூப்படறாங்கனு.நான் யோசிச்சி பார்க்கும் போது என் கேள்விய விட அவன் கேள்விதான் ஞாயமா இருந்துச்சு…

ஸ்ரீ ஸ்ரீ வெள்ளை உடை அணிந்து எளிமையாக இருந்தார். அவர் வந்தவுடன் அவரை நம் மக்கள் சுற்றி கொண்டனர்.அவரை அனைவரும் தொட்டு வணங்கினார்கள். (என்னால் ஏற்று கொள்ள முடியாத ஒன்று)

இதைவிட கொடுமை அவரை தொட்டால் ஏதோ சக்தியும், பெரும் அமைதியும் கிடைப்பதை போல் முகத்தில் ஒரு உணர்ச்சியை காட்டினார்கள். என் கூட இருக்குற பையனும் அவரை தொட்டு அதே மாதிரி உணர்ச்சியை முகத்தில் காட்டி கொண்டிருந்தான்.ஏதோ அவன் உடம்பில் சக்தி பாய்வதை போல்.

இப்ப எனக்கு உண்மையாலுமே சந்தேகம் வர ஆரம்பித்துவிட்டது. ஒரு வேளை நாம்தான் அருமையான சந்தர்ப்பத்தை தவற விட்டு கொண்டிருக்கோமோனு கூட்டத்தோட சென்று நானும் அவர் கையை தொட்டேன்…என்ன ஆச்சர்யம்… என் உடம்பிலும் சக்தி பாய்ந்தது…

அப்படினு நான் சொல்லுவன்னு எதிர்பார்த்திங்களா?ஒரு மண்ணுமில்லை… எல்லாம் ஓவர் ஆக்ஷன் பண்றானுங்கனு புரிந்துவிட்டது.

சிம்பு நயந்தாராவை கசக்கின மாதிரி அந்த கூட்டம் ஸ்ரீ ஸ்ரீயை நசுக்கி கொண்டிருந்தது. எனக்கு பார்க்கவே பாவமாக இருந்தது.பிறகு பக்தர் கூட்டம் வந்து அவரை காப்பாற்றியது தனிக்கதை. பிறகு மதியம் 1 மணிக்கு ஆசிரமத்தில் நன்றாக சாப்பிட்டோம்.

3 மணிக்கு அவருடைய சொற்பொழிவு. அதில்தான் இந்த கேள்விகளெல்லாம் கேட்க வேண்டுமென்றிருந்தேன்.கூட்டம் ஆரம்பிப்பதற்கு முன் கடும் வெயில் இருந்தது. கூட்டம் ஆரம்பித்து சில நிமிடங்களில் தூரல் போட்டு பூமியை இதமாக்கியது.ஒரு மாசமா இல்லாத மழை அன்று வந்தது ஆச்சர்யமாகவே இருந்தது.

ஸ்ரீ ஸ்ரீயின் குரல் இனிமையாக இருந்தது. தமிழ், கன்னடம் அவருக்கு தெரிந்திருந்தது. ரொம்ப சாத்வீகமா பேசினார். (திருச்சிக்காரர்தான்)

இறைவனை வெளியே தேடாதே என்று சொன்னார்… இன்னும் பல… சரியாக ஞாபகமில்லை. யாரும் அவரை எந்த கேள்வியும் கேட்கவில்லை… என்னையும் சேர்த்து

அங்கே நான் பார்த்தவரை உணர்ந்தது. ரவி சங்கர் மிகவும் எளிமையாகவும் இனிமையாகவுமே நம்மை போலவே தான் இருந்தார். அவரை சுற்றி கொள்ளும் நம் மக்கள் நடந்து கொண்ட விதம்தான் கேவலமாக இருந்தது.

அவர் சொல்லி கொடுக்கும் மூச்சு பயிற்சி அருமையான ஒன்று. அதற்காக அவரை கடவுளாக்குவது முட்டாள் தனத்தின் உச்சம்…

லொள்ளு-3

லொள்ளு பேசி ரொம்ப நாளாயிடுச்சிங்க…
சரினு களம் எறங்கிட்டேன்

ரெட்:
அஜித்: ரெட் எல்லாத்துக்கும் ஒரு டைம் கொடுப்பான்… மழ நிக்கறதுக்குள்ள

மக்கள்: படத்தை தியேட்டரை விட்டு தூக்கணும்

அஜித்: அது!!!

———————————————————-

அருணாச்சலம்:

தலைவர்: ஆண்டவன் சொல்றான் அருணாச்சலம் முடிக்கறான்.

செந்தில்: இப்படி சொல்லி சொல்லியே பிரசாதம் முழுசா நீயே தின்னுட்ட!!!

————————————————————

ரன்:

அதுல்குல்கர்னி: எங்க ஆத்தா போட்ட சோத்துல ரத்தமில்லையா?

விஜயன்: போட்டது சாம்பார் சோறு… அதுல பில்டப்புக்கு ஒண்ணும் குறைச்சலில்ல…

————————————————————-

வல்லவன்

சிம்பு: நீ அம்பானி பொண்ணை கல்யாணம் பண்ணி பெரிய ஆளாகனும்னு ஆசைப்படற… நாம் அம்பானியாவே ஆகனும்னு ஆசைப்படறேன்

மக்கள்: இந்த கொடுமையெல்லாம் கேக்கக்கூடாதுனுதாண்டா அம்பானி செத்துப் போயிட்டாரு…

————————————————————–

தவசி

பு.க: புயல் அடிச்சி பொழைச்சவன் இருக்கான் ஆனா இந்த பூபதி அடிச்சி பொழைச்சவன் இல்லடா

இளவரசு: நீங்க அடிச்சு பொழைச்சவன் கூட இருக்காங்களாம்… ஆனா உங்க படம் தியேட்டர்ல பாத்து பொழைச்சவங்க யாரும் இல்லையாம்