டைரி குறிப்புகள்

போன கதையை படிச்சிட்டு நம்ம ராம் ஏதோ டைரி குறிப்பை பார்க்கற மாதிரி இருக்குனு சொல்லிட்டாரு…

எனக்கு இது என்னோட பெங்களூர் டைரி குறிப்பை நியாபகப்படுத்திடுச்சி…

அடுத்தவங்க டைரி படிக்கறது தப்புனு ஃபீல் பண்ற நல்லவங்க இதோட நிறுத்திக்கோங்க…

இதுக்கு மேல படிக்கறவங்க.. என்ன மாதிரியே ரொம்ப நல்லவங்கனு வெச்சிக்குவோம் 🙂

காலை 7 : வீட்டிலிருந்து அம்மா போன் செய்திருந்தார்கள்.
அம்மா: என்னப்பா ஆபிஸிக்கு கிளம்பிட்டயா?
நான்: குளிச்சிட்டேன்மா… சாப்பிட்டு கிளம்பனும் அவ்வளவுதான்…

காலை 8: அலாரத்தை நிறுத்திவிட்டு மீண்டும் படுத்தேன்…

காலை 8:30: ஹீட்டர் போட்டுவிட்டு மண்டும் வந்து படுத்தேன்…

காலை 9 : ஒருவழியா எழுந்திரித்துவிட்டேன்!!!

காலை 9:30 : டிபன் சாப்பிட்டு ஆபிஸிற்கு கிளம்பினேன்

காலை 10: என் சீட்டிலிருந்தேன்…
வந்த இ-மெயில் எல்லாம் படிக்க ஆரம்பித்தேன்

காலை 10:30: காபி குடிக்கும் நேரம். கேண்டின் சென்றேன்

காலை 11: மீண்டும் சீட்டிற்கு வந்து வந்திருந்த மெயிலுக்கு எல்லாம் பதில் சொல்லி மெயில் அனுப்பினேன்…

சுந்தர் நாயிக்கு அறிவே இல்லை. 15 பேருக்கு இந்த மெயில ஃபார்வேர்ட் பண்ணலனா யாராவது ரத்த வாந்தி எடுத்து சாவாங்களா? இந்த நாயெல்லாம் படிச்சி என்னத்த கிழிச்சுது?

சரி எத்தனை பேத்துக்கு அனுப்பனும்னு இன்னொரு தடவை பாத்துக்குவோம். பயமெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை… சும்மா ஜாலிக்குத்தான்…

ராஜேஷ்தான் உண்மையாலும் நல்ல பிரெண்ட்… நல்ல வேளை இந்த மெயில எனக்கு அனுப்பனான். இந்த மெயிலை மட்டும் 20 பேருக்கு அனுப்பினேனா எனக்கு எப்படியும் AOLம் Microsoftம் $765,234 கொடுப்பாங்க. அப்பறம் அந்த காச வெச்சி நாமளும் இந்த மாதிரி ஒரு சாப்ட்வேர் கம்பெனி ஆரம்பிச்சிடனும். எத்தனை நாளைக்கு தான் இவனுங்களுக்கு கீழ நம்ம வேலை பாக்கறது. குடுக்கற காசுக்கு பிழிஞ்செடுத்தடறானுங்க..

மதியம் 12:00: சாப்பாட்டு நேரம் வந்தாச்சு. வழக்கம் போல் ஹைதராபாதி தம் பிரியாணி சாப்பிட்டு ஒரு ரவுண்டு வாக்கிங் போனேன்.

மதியம் 2: மீண்டும் சீட்டிற்கு வந்தேன்.
சரி நேத்து “R”ல இருக்கவங்களுக்கு போன் பேசியாச்சு. இன்னைக்கு “S”ல இருக்கவங்களுக்கு பேசனும். செல் பொன் எடுத்து “S”ல் ஆரம்பிக்கும் நண்பர்களுக்கு போன் செய்தேன். சுதிருக்கும் என்னை போலவே வேலை அதிகமாம். கம்பனி மாற வேண்டும் என்று சொல்லி கொண்டுருந்தான். எனக்கும் ஏதாவது ஓப்பனிங்ஸ் இருந்தால் சொல்ல சொன்னேன்.

மதியம் 3:30: டீ நேரம்.

மதியம் 4: டீம் மீட்டிங். இந்த மேனஜர் ரொம்ப மோசம். எல்லாரும் வீட்டுக்கு கிளம்பற நேரத்திற்கு மீட்டிங் வைத்திருக்கிறார். “That’s a good idea”, “sorry, I dont think it will work”, “it works as per the client requirement”, “Its not our responsibility. Onsite should have taken care of it”. இந்த வாக்கியங்களை தேவையான இடத்தில் பயன்படுத்திவிட்டேன்.

மாலை 5: ஸ்னாக்ஸ் சாப்பிட கேன்டீன் சென்றோம். நேத்து பானி பூரி சாப்பிட்டாச்சு… இன்னைக்கு பேல் பூரி சாப்பிடுவோம்.

மாலை 6: டாக்குமண்ட் வேலை செய்ய ஆரம்பித்தேன்… நடுநடுவே மதியம் வந்த மெயிலுக்கு பதில் அனுப்பினேன். அப்படியே சில நண்பர்கலிடமிருந்து வந்த போன் கால்களுக்கும் பதில் சொல்லிவிட்டு ஒரு வழியாக வேலையை முடித்தேன்.

இரவு 8: ஆன் சைட்டிற்கு டாக்குமெண்டை மெயில் செய்தேன்.

இரவு 9: வீட்டிற்கு புறப்பட்டேன்…

இரவு 10: சாப்பாடு முடித்துவிட்டு… சன் மியுசிக் பார்த்து கொண்டே நண்பர்களுடன் அரட்டை

இரவு 12:30: படுக்கைக்கு சென்றேன்…

இதுதாங்க நம்ம பெங்களூர் வாழ்க்கை… எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு வேலை பாத்துருக்கேன்னு உங்களுக்கே புரிஞ்சிருக்கும்!!!

அதுக்குதான் இவன் இங்க இருக்க வேண்டிய ஆளே இல்லடானு சொல்லி அமெரிக்காவுக்கு அனுப்பி வெச்சியிருக்காங்க 😉

சுக்கல்லோ சந்திருடு

மக்களே!!! உங்களுக்காக மீண்டும் ஒரு தெலுகு படம்…

படம் வந்து பல நாட்களானாலும் சமீபத்தில்தான் பார்க்க வாய்ப்பு கிடைத்தது.
சரி உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என்று இந்த பதிவு.

படத்தின் நாயகன் சித்தார்த். நாயகிகள் சதா, சார்மி, சலோனி (இந்த ஒரு காரணத்திற்காகத்தான் DVD எடுத்தோம் ;))

வெளிநாட்டில் சந்தோஷமாக வாழும் கதாநாயகன், தன் தாத்தா(ANR) வின் வற்புறுத்தலால் திருமணத்திற்கு சம்மதிக்கிறார். ஆனால் தனக்கு பிடித்த பெண்ணைதான் திருமணம் செய்வேன் என்று முடிவெடுக்கிறார்.

சிறுவயதில் தன்னுடன் பழகிய பெண்களில் யாராவது ஒருவரை காதலித்து திருமணம் செய்ய முடிவெடுக்கிறார் நாயகன். ஆனால் அவர்களுக்கு தான் யாரென்று சொல்லாமல் அவர்களும் தன்னை விரும்பும் பட்சத்தில் அதில் ஒருவரை மணக்க திட்டமிடுகிறார். அவருக்கு துணைக்க்கு நண்பனாக சுனில் (நம்ம விவேக் மாதிரி)


முதல் நாயகி சலோனி, டென்னிஸ் விளையாட்டு வீராங்கனை (சானியா மிர்சா மாதிரி). அவளை நாயகன் கவரும் விதம் அருமை. சித்தார்த்ட்துடன் ஊர் சுற்றுவதற்காக முக்கியமான ஆட்டத்தில் தோற்கிறார் சலோனி. அதற்காக சித்தார்த் மிக்க மகிழ்ச்சியடைகிறார். (இந்த இடத்தில் எனக்கும் என் நண்பனுக்கும் ஒரு வாக்குவாதமே நடைப்பெற்றது. இந்தியாவை ரெப்ரசண்ட் செய்யும் நாயகி காதலுக்காக வேண்டுமென்றே தோற்பது தவறான ஒரு செயலென்று அவன் சொல்ல. காதலுக்கு முன் எதுவுமே பெரிதல்ல… அதுவும் போக டென்னிஸ் நாடுகளுக்கிடையே நடுக்கும் போட்டியுமல்ல என்று நான் சொல்ல… இறுதியில் இருவருமே அவரவர் எண்ணமே சரியென்று முடித்து கொண்டோம்). ஆனால் இதனால் மனமுடையும் நாயகியின் தந்தை பிரதாப் போத்தனுக்காக காதலை தியாகம் செய்கிறார் சித்தார்த்.


இரண்டாவது நாயகி சார்மி (இவரை நாம் சரியாக பயன்படுத்தி கொள்ள தவறிவிட்டோம்). இவருக்கு அட்டகாசமான பாத்திரம், சமுதாயத்திற்காக உழைக்கும் பாத்திரம் (சரியாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்). அடிக்கடி உணர்ச்சிவசப்படும் பாத்திரம். அருமையாக செய்திருக்கிறார். இவரிடம் மாட்டிக்கொண்டி சித்தார்த்தும், சுனிலும் தவிக்கும் காட்சிகள் அருமை. இவருக்கும் சித்தார்த்திற்கும் திருமணம் வரை கொண்டு சென்று இறுதியில் அவரை அவர் காதலன் பிரபுதேவாவுடன் இணைக்கிறார் சித்தார்த்.


மூன்றாவது நாயகி சதா, டாக்டருக்கு படிக்கும் சராசரி நடுத்தர வர்க்கத்து பெண். தன்னம்பிக்கையிழந்து ஓரளவு பயந்த சுபாவம் உள்ள இவரை மாற்றுகிறார் நாயகன். இறுதியில் சதா இவரை தவறாக புரிந்து கொண்டு வேறொருவரை மணக்க சம்மதித்து, திருமணம் வரை சென்று இறுதியில் சித்தார்த்தை கை பிடிக்கிறார்.

படத்தின் பாடல்கள் மனதை கவரும் விதமாக அமையாதது ஒரு பெரிய குறை. மேலும் நாயகனுக்கு நாயகி மேல் காதல் வரும் இடமும் அழுத்தமாக இல்லை. மூன்று நாயகிகளை வைத்து இன்னும் இளமையாக எடுத்திருக்கலாம். ஆனால் படத்தை தாராளமாக ஒரு முறை பார்க்கலாம்.

இது இயக்குனருக்கு முதல் படமென்று நினைக்கிறேன். அடுத்த படம் இன்னும் சிறப்பாக எடுப்பார் என்று நம்புவோம்.